Hoe is Lederatelier begonnen? Dit is eigenlijk een hele leuke reis geweest. Ik ben Martine van Winden en ik ben al een behoorlijke tijd zadelpasser en zadelmaker. Ik ben de zadelmakersopleiding in Brugge gaan volgen omdat er in Nederland geen opleiding is voor dit vak. 2,5 jaar ben ik heen en weer gereden naar Brugge om daar bij Syntra West het vak te gaan leren. Syntra west is een opleidings instituut waar je oude ambachten kunt leren. Omdat ik zadelpasser was, en informatie miste, ben ik dit gaan doen.
Hier heb ik zo ontzettend veel geleerd, ook over het zadelpassen!
We begonnen met een opleiding over de algemene kennis van leder, hoe je het snijd, welk deel gebruik je waarvoor en hoe kun je het leder mooi maken en mooi houden. Wat is de beste looing en wat gebruik je waarvoor. De eerste keer dat ik een groupon leder in mijn handen had, was zo prachtig en spannend. En die geeeeeeeeeeuuur heeeeeeeeeeeeeerlijk.
We binnen afschalmen met de halve maans messen met grote bloedbaden tot gevolg. Na een paar weken ging dit toch een stuk beter, het is een kwestie van goed oefenen. Daarna kanten afteken, formeren, schuren, verven en opblinken. Na 11 weken maakten we als examen een hoes voor ons zadelmakersmes. Deze werden voorzien van stempels zodat iedereen zijn eigen spullen goed terug kon vinden.
Module 2 was het maken van een halster en een hoofdstel. Dat halster was prima maar een hoofdstel van 0.8 cm breed, was niet echt mijn ding. Toch ben ik wel heeel blij dat ik dit geleerd heb want al die technieken komen nu wel van pas.
En daarna kwam eindelijk mijn module: de zadels
Er stond opeens een hele andere leerling ha ha. Ik was steeds als eerste binnen en al laatste weg. Vol met vragen en cases voor mijn lerare die hier heeeeeeeeeeel graag mee hielpen. Ik was echt zo blij dat ik dit eindelijk leerde. We haalden en zadel helemaal uit elkaar, de vulling ging eruit en daarna ging een hele nieuwe vulling er weer in.
Het commentaar bij dit eindexamenstuk was: dit kan niet beter ha ha
nee dat weet ik, met zadels wist ik wel raad.
De module daarna was weer een tuig hoofdstel maken ( ook compleet met de hand) dus we begonnen weer met een groupon leder ( dat is het leder van de hele koe, maar zonder de benen en de hals ) en we hebben weer een heel hoofdstel met oogkleppen en siersticksels in elkaar gezet) dit was grover werk, dus vond ik eigenlijk wel heel leuk. 4 lagen leder op elkaar en prikken maar met je els. ( de els maakt het gaatje waar dan je naald weer doorheen kan )
Als laatste hebben we nog voor het allerlaatste eindexamen een hoofdstel gemaakt. Mijn eerste versie was helaas niet goed genoeg dus ik heb er nog 1 moeten maken. ( Nog meer ervaring zullen we maar zeggen ) maar het is gelukt. Met veel bloed, zweet en tranen was het diploma in the pocket.
Na verloop van tijd beviel een vriendin van mij van een lieve dochter. Ik was die tijd ernstig ziek voor de derde keer en wilde een mooi kado maken. Nu had ik het zadel van haar moeder bij mij boven liggen omdat de boom gebroken was. En ik dacht, ik moet toch voor bestraling steeds naar maastricht waardoor ik niet echt kan gaan zadelpassen. Ik ben lekker dat zadel uit elkaar gaan halen. Ik merkte zelf hoe ontzettend leuk ik dat weer vond. De goede stukken leder gaan bij mij een nacht in het water ( langer als ze heel slecht zijn ) en daarna worden ze mooi recht gedroogd onder een stapel boeken. Daarna kan ik er mee aan de slag.
Elk zadel is anders dus ook elke tas wordt anders. Bij de eerste tas begon ik met een luiertas maar ik eindigde met een grote telefoontas. Maar wel het haar van het paard van degene die het kado zou ontvangen in de tas verwerkt.
Vanuit hier is het idee ontstaan om toch weer verder te gaan met deze liefde.
Dit wil ik jullie ook graag leren want oude ambachten mogen van mij terugkomen!
Made with love by Martine